På følkemunne i Ullsaker

Olaug og Kåre bidrar med litt til de...

_____________________________________________

På følkemunne i Ullsaker
Fra boken «Som sagt i Ullsaker» av Olaug Julseth Stokstad
Dette under nerskrivi ta Kåre Bogstad

________________________________________________________________

 

 

 

  • Detta er ei historie frå 1930 åra.
  • En eldre bonne frå Ullsaker, ja – han var 90 år gammal - var på bytur. Han var i følje me en aan kar. Da dom kom tell by’n, gikk dom inn på et stælle for å få seg litt mat og kaffi. Her vart dom antaste ta et par karer som truli ville drive litt jøn me 90 åringen, kanskje au lure litt peeng ta’n. Den eine bynner me å spørja 90 åringen om han huser tråvløpa på Ettersta? Da slutter 90 åringen å eta, ser på’n, så siern: «Ja, men merra tok seg jo itte da gitt».

 

  • Det var brøllop og bru’gommen sto føre den fysste store oppgava si som nybakt ektemann. Han sku takke for brura. Han kom fint i gang. Han takke fro den store tillten og æra som hadde vørti’n te del når’n var betrudd a Ellise, som’n støtt-støtt. Her fekk’n heilt mottorstopp. Det vart liksom ti’n et sturptak på’n. Han fekk itte fram et ord, og kom inn ti fullstendi mørke. Det vart blikkstille i romme og bru’gommen kjempe for å få att talens bruk. Inne i det mørke han var, fekk han tell slutt se no stort hvitt no. Det var skjortebrøste te forloværn hass som satt rett overfor’n. Da var det at strupetake låsas litt og han utbraut: «Ja, ja – så skål da Jo’annes»

 

  • En gong kom det en purkesjuss tell Jøggå. Han Jens var itte hime, men kar’n var kjent her og bynte me en gong å lesse ta og jaga inn purka. Da a Edith fekk se at det var purkekjører ve grishuse så jikk a bort for å jølpe om det trengst. Da hu kom inn i grishuse så dreiv purkekjører’n å jaga purka inn tell den eine ta rånaa. «Du greier detta sjøl du a, sa a Edith?» «Hadde je det gjort hadde je itte resst hit».

 

 Del denne siden på Facebook:

 Send meg artikler pr epost:

Registrer epostadresse